In 2010 kreeg ik een diagnose waar ik nog nooit van had gehoord. Herstel was het eigenlijk niet eens, het was vooral uitzoeken hoe ik met die ziekte moest leven. Dit is dat verhaal.
De diagnose was dermatomyositis, een auto-immuunziekte. De reumatoloog zei de naam hardop en ik wist eerlijk gezegd niet goed wat ik ermee moest. Even voelde ik opluchting, want na al die maanden wisten we eindelijk iets. Daarna kwam vooral de vraag hoe leven met deze ziekte eruit zou zien, en niemand kon me dat precies vertellen.
De jaren daarna gingen door en op een gegeven moment ga je gewoon om de ziekte heen leven. Ik werkte, bewoog nauwelijks en at niet echt slecht, maar ook niet goed. Veel dagen draaiden vooral om mijn energie een beetje slim verdelen. Ik dacht dat altijd moe zijn er nu eenmaal bij hoorde.
Tot een zomerse dag op een terras in Amersfoort. Naast het terras zat een sportschool waar steeds fitte mensen naar buiten kwamen. Ik voelde het contrast met hoe ik er zelf bij zat: dik, niet fit en bovendien ongezond. Ik zei tegen mijn beste vriend: “Morgen sta ik daar op de stoep.” De volgende dag stond ik er, al had ik eigenlijk geen idee waar ik aan begon.
Langzaam veranderde er iets. Jarenlang was bewegen voor mij iets om heel voorzichtig mee te zijn, bang om iets te forceren. Maar stap voor stap merkte ik dat mijn lichaam meer aankon dan ik al die tijd had gedacht. Voor het eerst in jaren voelde het niet meer alleen maar kwetsbaar.
Een tijd later, na een coronabesmetting, trainde ik mee in een zware workout. Na vier rondes was ik helemaal kapot, en er stonden er nog vier op het programma. De coach zag dat ik compleet leeg was en paste de workout meteen aan, zodat ik kon bijkomen en het toch afmaakte. Ik ging met een goed gevoel naar huis, vooral door wat die coach voor me had gedaan.
Lesgeven vond ik altijd al leuk en ik wist precies hoe het voelt om vast te zitten en niet te weten waar je moet beginnen. Rond die tijd begon bij mij het idee te groeien om zelf coach te worden. Ik wilde voor anderen zijn wat die coach op dat moment voor mij was geweest.
Inmiddels help ik mensen die zich herkennen in dat gevoel van opnieuw moeten beginnen. Vaak denk je dat je eerst fitter moeten worden voordat je mag starten, terwijl het juist andersom werkt. Je moet vooral weer vertrouwen in je eigen lichaam krijgen, en daar help ik je graag bij.
